Cezayir Parlamentosunun her iki kanadı da üçte iki oy çoğunluğuna ulaşarak 25 Ekim 2026 tarihinde ulusal orduya bağlı birimlerin Nijer’e gönderilmesi kararını onayladı. Üst mecliste oylamaya katılan üyelerin tamamı kararı desteklerken alt meclis, tam oy dağılımını açıklamadan gerekli çoğunluğun sağlandığını bildirdi. Kararın ardından Cezayir Cumhurbaşkanı Abdülmecid Tebbun, konuşlandırma için gerekli talimatları verdiğini açıkladı. Ülke yönetimi, bu kararın bir savaş çıkarma amacı taşımadığını, aksine kararın Nijer makamlarının talebiyle alınmış olup iki ülkenin ortak enerji ve ekonomik çıkarlarını koruma amacı taşıdığını açıkladı. Bu durum, 2023 yılında iktidara geldiğinden beri yeni güvenlik ortakları arayan askeri hükümete sahip Nijer ile iş birliğini de ilerletebilir. Henüz konuşlandırma tarihi ve konuşlandırılacak birim sayısı belirlenmese de Nijer Genelkurmay Başkanı, 19 Ekim’den beri Agadez bölgesinin Bilma departmanındaki Kawar bölgesini ziyaret ediyor; diğer zamanlarda ise yerel askeri komutanlar ve yetkililerle görüşüyor. Karar uygulanırsa Cezayir ordusu, 1973 Arap – İsrail Savaşı’ndan bu yana ilk kez resmi bir görev kapsamında ülke dışında konuşlanacak.

Cezayir, bağımsızlığını kazanmasının ardından bu yana devletlerin egemenliğine, iç işlerine karışmama ilkesine, yabancı askeri müdahaleye karşı çıkma gibi ilkeleri gözetmeye çalışıyor. Sahel’deki askeri darbelerle karşı bir pozisyonda kendini konumlandırırken, askeri müdahaleden çok diplomasi ve arabuluculuk faaliyetleri tercih etti. Ancak, 2020 Anayasası’nın 91. maddesi, parlamentonun iki kanadında gerekli çoğunluğun sağlanması şartıyla ordunun ülke dışında görevlendirilmesine imkan tanıdı. Bu yeni yaklaşım, somut bir dış politika aracına dönüşmesi iş birliğinin boyutunun ileride alacağı şekle bağlıdır.

İki ülke arasındaki yakınlaşma yalnızca askeri değil, aynı zamanda ekonomik bir boyut da taşıyor. Nijer Cumhurbaşkanı Abdourahamane Tchiani’nin şubat ayındaki Cezayir ziyareti ve Savunma Bakanı Salifou Mody’nin daha sonraki temasları sonrasında Cezayir’in Nijer’e dört Su-30 savaş uçağı ile nakliye ve yakıt ikmali göndermesi de ilişkinin askeri boyutunun birlik konuşlandırma kararından önce gelişmeye başladığını gösteriyor. Nitekim Sonatrach, Nijer’deki Kafra petrol sahasında sondaja başlarken, planlanan Trans-Sahra Doğal Gaz Boru Hattı ise bu yakınlaşmaya güçlü bir temel sağlıyor. Yatırımların Nijer’in içlerine yayılması, 960 kilometrelik geçirgen sınırda silahlı gruplar, kaçakçılık ve suç ağlarıyla karşılaşan Cezayir üzerinde sınır ötesi askeri kapasite kullanma baskısı oluşturabilir.

Sahel’de Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri’nin askeri varlığını azaltması, buna karşılık Rusya bağlantılı unsurların Nijer, Mali ve Burkina Faso’daki etkisini artırması bölgenin güvenlik yapısını değiştirdi. Cezayir’in planlanan konuşlandırması, oluşan boşlukta komşu ülkeler üzerindeki etkisini koruma arayışı olarak da okunabilir. Tüm bunlar gerçekleşirse, bu adım Cezayir’in geleneksel politikası için bir dönüm noktası olabilir. Ancak, Cezayir etkisinin artması veya olası bir çatışma durumunda konuşlanan birliklerin karşılığı, bölgesel istikrarsızlığı derinleştirme potansiyeli taşıyabilir. İlişkinin ilerlemesi iki devletin de bu gücü nerede, nasıl ve ne süreyle kullanacağına bağlıdır.